Op zekere dag trekt Britt de deur definitief achter zich dicht. Na ruim 40 jaar huwelijk vertrekt ze met twee koffers naar een gemeubileerd appartement. Ze kan nog niet veel verder kijken dan dit eerste tijdelijke adres.
Talent

Maar ze heeft wel een talent dat haar houvast biedt. Haar vermogen om mee te bewegen met wat zich aandient. Los te laten en kleine, concrete stappen te zetten. Die moeten haar de nodige zekerheid gaan geven. Malen heeft immers geen zin, vindt ze. Voortdurend in je hoofd zitten lost niks op.

Nuttige info

Wat niet wil zeggen dat ze het niet af en toe te kwaad krijgt. Britt: “natuurlijk had ik het fijn gevonden als er een plek was geweest waar ik veel nuttige informatie had kunnen vinden. Hoe moet je beginnen?

Van appartement naar…

Britt: “het betaalbare appartement was een tip van vrienden maar wel heel gehorig. Het hoorde bij een hotel en mijn slaapkamer lag boven de feestzaal”. Dus begon ze aan een spannende zoektocht die haar op heel verschillende plekken brengt:

  • Bij de man die een half jaar naar familie in Australië ging en een heel fijn huis had aan de rand van de hei. Maar zo afgelegen van de bewoonde wereld.
  • Bij de man die wel kamers te huur had maar ze mocht die niet als postadres gebruiken. De belastingen hoefden hem niet te vinden.
  • Bij het fantastisch grote huis waar ze van hoorde. Waar mogelijk een plek vrij was maar dat toch niet door ging.
  • Bij de vrienden en kennissen die haar van tijd tot tijd uitnodigden om het feestgedruis in de weekenden te ontlopen.
Caravan

Britt: “als ik even iets had, dacht ik: geen paniek. Op dat moment was het goed en daar genoot ik van. Loslaten.

Loslaten én stappen zetten. Ik ben gewoon eens op verschillende campings rondjes gaan lopen. Nadat ik een fijne plek ontdekte en het zoveelste weekendfeest had meegemaakt, schoot een vriendin te hulp. Zij wilde haar caravan wel op die camping neerzetten en daar kon ik zolang in wonen. Er kwam rust maar ik moest toch verder op zoek want einde seizoen zou het afgelopen zijn”.

Nawoord 

Na haar avonturen kon Britt in een hofje terecht. Een seniorenwoning in de buurt van haar geboorteplaats. Ze woont er in een piepklein dorp – zonder voorzieningen – maar voorlopig zit ze hier goed. Mocht ze nog eens willen verhuizen, is het naar een grotere plaats.